Adriaan de Wilde

Dank je wel Brenda voor het doorgeven van het estafettestokje. Ik ben dus Adriaan de Wilde (38 jaar) en samen met mijn vrouw Mariëlla hebben we drie prachtige kinderen: Sven, Jurre (beiden 12 jaar) en Vivian (9 jaar). Daarnaast zijn we ook weekendpleegouders en hebben we eens in de drie weken een vierde kind in huis (Sepp, 6 jaar oud). Ik ben geboren en getogen in Hazerswoude-Dorp en 34 jaar daarvan woon ik in de Hobbemastraat. Daar woon ik nog steeds met heel veel plezier. Het dorp voelt voor mij als heel vertrouwd en ik ken onderhand ook heel wat andere dorpers. Ik kan mij dan ook bijna niet voorstellen hoe het zou zijn om niet in dit mooie dorp te wonen.

Na mijn basisschooltijd op de Johannes Postschool en mijn middelbare schooltijd in Gouda ben ik het onderzoek in gegaan. Na mijn studie Biomedische Wetenschappen in Leiden ben ik aan het LUMC gepromoveerd op onderzoek naar coronavirussen (toen waren deze virussen gelukkig veel minder bekend…) en daarna ben ik gaan werken bij vaccinbedrijf Janssen, ook in Leiden. Hier werk ik nu ruim vijf jaar met veel plezier en ga elke dag door weer en wind op de fiets naar Leiden. Het werk neemt best veel tijd in beslag, maar gelukkig houd ik ook nog tijd over voor andere leuke dingen. Ik vind het belangrijk en haal er veel energie uit om maatschappelijk betrokken te zijn.

In mijn vrije tijd ben ik veel in het dorp te vinden. Meerdere keren in de week ben ik bij het mooiste voetbalteam van de Hazerswoudse Boys, de JO12-1, te vinden, als trainer en coach. Voor mij is het een welkome ontspanning om twee keer per week met de jongens lekker buiten te zijn om ze wat voetbalplezier bij te brengen. Daarnaast zit ik nu voor het zesde jaar in de medezeggenschapsraad
van de Johannes Postschool. Het is leuk om als ouder mee te denken over het reilen en zeilen van de school en het geeft je ook meer inzicht in wat er ‘achter de schermen’ allemaal gebeurt op school. Al mijn hele leven ga ik hier op dorp naar de Hervormde kerk. Voor mij is dit een warme, waardevolle en betekenisvolle plek waar ik mijn geloof mag beleven. Ik ben van mening dat het geloof nooit binnen de kerkmuren kan blijven. Daar hoop ik als jeugddiaken in het jeugdwerk, waar ik met anderen vorm aan geef, en vanuit de diaconie (die omziet naar de mensen om ons heen, dichtbij of ver weg) de liefde van Jezus te laten zien. Hoe concreet kunnen we dat op dit moment maken door dichtbij om te zien naar mensen die zijn geraakt door de energiecrisis, en verder weg door om te zien naar mensen die zijn getroffen door de aardbeving in Turkije en Syrië.

Ik houd ook zeker van lekker relaxen en geniet er dan ook van om lekker op de bank een Netflix serie te kijken, met vrienden af te spreken of om met de vouwwagen op vakantie te gaan. Voor nu geef ik het stokje door aan Arnold van Campen.

Advertenties